W Związku Południowej Afryki (obecnie Republice Południowej Afryki) zlokalizowano tylko jedno polskie osiedle uchodźcze – w Oudtshoorn. Znajdowało się ono w „Kraju Przylądkowym”, na południowym krańcu kontynentu afrykańskiego. Klimat tam był zbliżony do klimatu śródziemnomorskiego, a więc bardziej korzystny dla Europejczyków niż w osiedlach położonych blisko równika. Do osiedla Oudtshoorn skierowano dużą grupę dzieci i młodzieży (przede wszystkim sierot) z ośrodków polskich w Isfahanie w Iranie. Należało ono do młodszych osiedli afrykańskich – zasiedlone  zostało dopiero  wiosną 1943. Większość dzieci wychowanych  i wykształconych w Oudtshoorn pozostała w Afryce Południowej na zawsze.

W Oudtshoorn ulokowano Dom Dzieci Polskich „Krzyż Południa”. W zasadzie było to w obozie wojskowym na obrzeżu miasteczka. Same miasteczko było położone na Przylądku Dobrej Nadziei, w połowie drogi między Port Elizabeth nad Oceanem Indyjskim, a Kapsztadem nad Oceanem Atlantyckim. Zbudowane było na skraju półpustynnej krainy Karru. W odróżnieniu od nich gromadził on więcej chłopców niż dziewcząt oraz to, że było tam kilka szkół średnich, ale ani jednej średniej szkoły ogólnokształcącej. Nadzór nad szkołami w Domu Dzieci Polskich w Oudtshoorn sprawowała Delegatura Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Rządu RP w Londynie znajdująca się
w Nairobi, opiekę zaś – Delegatura Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej (poprzez polski konsulat w Kapsztadzie).
Od początku 1947 roku opiekę nad Domem Dzieci Polskich przejął Departament Opieki Społecznej Związku Południowej Afryki.

Ośrodek pod 10-15 tysięcznym miasteczkiem składał się z 40 murowanych baraków. Jeden z nich stanowił kaplicę. Była też kuchnia, stołówka i inne obiekty użyteczności publicznej, niezbędne dla funkcjonowania ośrodka, jak umywalnie, suszarnie, piwnice gospodarcze, szpitalik… Przebywało w Oudtshoorn 500 dzieci, w tym 300 chłopców. Większość stanowiły sieroty i półsieroty. Kwitło harcerstwo, prężnie działały koła zainteresowań, w tym
m.in. hafciarstwa, metaloplastyki, fotografii. Kwitło też życie kulturalne. Wszystko to do 1947 roku, kiedy to Dom Dzieci Polskich zlikwidowano po czterech latach istnienia.

Źródło:http://kresy-siberia.org/afryka/

ZWIĄZEK POŁUDNIOWEJ AFRYKI

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now